Ελβετική ευδαιμονία

του Taki Theodoracopulos

Τα φυλαχτά από το παρελθόν είναι σπάνια, αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν, ειδικά στο παλιό Post Hotel: ξεθωριασμένες φωτογραφίες με έλκηθρα με άλογα στην κεντρική οδό, αγρότες με μακριές γενειάδες που κόβουν ξύλα στο Eggli, ακόμη και σκιέρ που περπατούν στα βουνά σε χιόνι μέχρι τα γόνατα πριν εφευρεθούν τα λιφτ του σκι. Υπάρχει κάτι πιο πολύτιμο από τις παλιές φωτογραφίες; Σύγχρονα θέματα συνομιλίας, όπως το μέγεθος των εσωτερικών πισινών του σαλέ, το λίφτινγκ και οι συζητήσεις για το φύλο, καταγράφονται πλέον σε αυτά τα φρικτά σύγχρονα κατασκευάσματα που ονομάζονται smartphone. Είναι η νέα πραγματικότητα και δεν μπορεί κανείς να κάνει τίποτα γι’ αυτό. Λάβετε υπόψη σας, υπάρχουν χειρότερα πράγματα στη ζωή από το να συζητάμε για λίφτινγκ προσώπου και τα έχω βιώσει πρόσφατα έχοντας περάσει τρεις μήνες στo Bagel (Νέα Υόρκη).

Δεν πειράζει. Ο εγωκεντρισμός à la Meghan είναι πλέον ο αμερικανικός τρόπος, που ταλαντεύεται μεταξύ του ναρκισσισμού και του προσωπικού συμφέροντος. Όλοι είναι έτοιμοι εκεί, και αν κάποιος είναι αρκετά χαζός για να διαβάσει τους Bagel Times (ΝΥ Times), η Βρετανία και οι βασιλικοί της είναι υπεύθυνοι για όλες τις φρικαλεότητες του παρελθόντος. Οι Βρετανοί φταίνε που οι Αφρικανοί σκοτώνονται ασταμάτητα μια ή δύο ή τρεις γενιές μετά την ανεξαρτησία, και οι Βρετανοί θα πρέπει να πληρώσουν αποζημιώσεις επειδή σκλάβωσαν και αργότερα ανέπτυξαν τα νησιά της Καραϊβικής. Αυτό που με έκανε να γελάσω περισσότερο γράφτηκε ως κριτική των Bagel Times για την υπερπαραγωγή του Netflix για τη Meghan, από έναν με ένα όνομα που δεν προφέρεται εύκολα, ακόμη και ένας ορισμός από το λεξικό του Cambridge θα άφηνε κάποιον στο σκοτάδι για το αν ήταν άνδρας ή γυναίκα. Έριξε όλη την ευθύνη για τα προβλήματα του κόσμου στις «φρικαλεότητες» της αυτοκρατορίας.

Δόξα τω Θεώ, κανείς δεν διαβάζει τέτοια σκουπίδια εδώ στο Γκστάαντ, ή αν το κάνει δεν θα το παραδεχτεί. Μια έγκυρη ευχή για την νέα χρονιά είναι να αναγκαστούν αυτοί οι ψευδολόγοι των Bagel Times να απαγγείλουν στρατιωτικές μπαλάντες από την καρδιά τους, ενώ θα γονατίζουν κάτω από τη Στήλη του Nelson. Και πάλι, δεν πειράζει. Εδώ, στην παλιά καλή Ελβετία, μια χώρα που είναι λιγότερο ευλογημένη με φυσικούς πόρους έχει καταλήξει να είναι μεταξύ των πλουσιότερων και πιο επιτυχημένων εθνών στη γη.

Απλά σκεφτείτε το: Μια χώρα με διάχυτες θρησκευτικές και γλωσσικές διαιρέσεις απολαμβάνει βαθιά κοινωνική ηρεμία. Οι Αφρικανοί ηγέτες που κατηγορούν τη Δύση για τις φυλετικές τους διαφορές θα πρέπει να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή. Οι Ελβετοί προέρχονται κυρίως από γερμανική, γαλλική και ιταλική καταγωγή και μιλούν και τις τρεις γλώσσες, αλλά συνομιλούν στα Ελβετικά-Γερμανικά μεταξύ τους. Και σε αντίθεση με τις περισσότερες δυτικές δημοκρατίες, όπου ένα άτομο έχει λόγο κάθε τέσσερα περίπου χρόνια, ο Ελβετός ψηφοφόρος παίρνει περισσότερες αποφάσεις από οποιονδήποτε άλλο ψηφοφόρο στη γη. Οι Ελβετοί ανέπτυξαν ένα σύστημα φεντεραλισμού πριν από πολύ καιρό στο οποίο οι αποφάσεις που θα λάμβανε η ομοσπονδιακή κυβέρνηση στις περισσότερες χώρες λαμβάνονται από καντόνια, κοινότητες, μερικές από τις οποίες ανέρχονται σε 3.000 άτομα. Τα λαϊκά ψηφοδέλτια, ή τα δημοψηφίσματα, ψηφίζονται απευθείας από τον λαό και όσο συχνά απαιτείται. Αυτό ονομάζω πραγματική δημοκρατία, όχι τις ομάδες ειδικών συμφερόντων που ουσιαστικά κυβερνούν και που οι Αμερικανοί που δεν γνωρίζουν τίποτα, αποκαλούν βούληση του λαού. Αυτή εδώ είναι η πρώτη άμεση δημοκρατία από εκείνη της Αθήνας το 450 π.Χ., με τη μόνη διαφορά ότι κάνει πιο κρύο εδώ πάνω απ’ ό,τι στη γενέτειρά μου.

Οι ντόπιοι στο Γκστάαντ χαιρετούν πάντα ο ένας τον άλλον με ενθουσιασμό. Οι νεόπλουτοι και χυδαίοι δεν λένε ποτέ γεια, αλλά δείχνουν άρρωστοι και αποφεύγουν πάντα την οπτική επαφή. Η βροχή έχει εξαφανίσει το χιόνι, οπότε το kickboxing είναι για μένα διέξοδος μέχρι να φτάσουν οι λευκές νιφάδες. Η ανέξοδη «αφύπνιση» έχει κάνει αδύνατη την παρακολούθηση τηλεόρασης ή ταινιών, γι’ αυτό διοργανώνω δείπνα και πίνω μέχρι τη νύχτα. Τόσο ο γιος μου όσο και η κόρη μου είναι εδώ με τα τέσσερα εγγόνια μου —δύο αγόρια και δύο κορίτσια, δύο Wops και δύο Krauts, όπως τους αποκαλώ— όπως και η γυναίκα μου, που ζητάει συνέχεια περισσότερες λεπτομέρειες για την τρίμηνη παραμονή μου στο Bagel. Γι΄ αυτό είμαι τόσο σιωπηλός όσο ένας ινδιάνικος τάφος. Η παραμονή της πρωτοχρονιάς στο γεμάτο έργα τέχνης σαλέ του Mick Flick ήταν το πάρτι που έπρεπε να είσαι εκεί ενώ είχε προηγηθεί ένα δείπνο chez moi για δώδεκα. Τότε έκανα ένα λάθος που έκανα σε όλη μου τη ζωή, ανοίγοντας μερικά μπουκάλια Margaux ’53 και πίνοντας δύο από αυτά μόνος μου. Μετά ήρθε η καταστροφή. Δεν μπορούσα να μιλήσω γιατί είχα πιει πολλές βότκες και διάφορα, κάτι που έκανε μερικούς από τους τελούντες εν ευθυμία παρευρισκόμενους να πιστέψουν ότι είχα πάθει εγκεφαλικό. Καμία τέτοια τύχη. Η γλώσσα, σε τελική ανάλυση, θεωρείται πλέον ως εργαλείο καταπίεσης και, όπως προσπάθησα να εξηγήσω σε μερικούς περίεργους θεατές, οι προσβλητικές λέξεις είναι πλέον απαγορευμένες, επομένως ψέλλιζα επίτηδες. Φαίνεται ότι λειτούργησε.

Ποιο ήταν το θέμα στα χείλη όλων; Εύκολο: ο κάποτε αγιοποιημένος αριστερός δισεκατομμυριούχος που χρησιμοποιεί χρήματα άλλων, ο Sam Bankman-Fraud( λογοπαίγνιο με το όνομά του Fried), όπως ο Douglas Murray, του The Spectator, ήταν ο πρώτος που αποκάλεσε έτσι αυτόν τον μικροαπατεώνα. Αυτό το χαμερπής είναι χειρότερος από τον Madoff επειδή ο Bernie έκλεβε από τους πλούσιους – κάποιος χρειαζόταν τουλάχιστον 5 εκατομμύρια για να μπει – ενώ ο αριστερός τσαμπουκάς πήρε το τελευταίο δολάριο που είχαν άνθρωποι με μερικές χιλιάδες στο όνομά τους. Εδώ είναι η Δελφική πρόβλεψή μου, και θα διακυβεύσω την άψογη φήμη μου μ’ ένα χρησμό γι’ αυτό: Θα ξεφύγει με το ελάχιστο, την επινοημένη αφέλειά του και την τεράστια εισροή μετρητών στα ΜΜΕ και τους αριστερούς υποψηφίους που ταιριάζουν με τον άλλο κατεξοχήν χειριστή της αγοράς, τον George Soros. Ήδη η «τακτοποίηση» έχει γίνει: οι φρικιαστικοί αριστεροί γονείς του βρήκαν εγγύηση 250 εκατομμυρίων δολαρίων από τους μισθούς των δασκάλων. Ναι, και το Κατάρ δεν δωροδοκήθηκε για να κερδίσει τη διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

 

Opinions