Οι «καλοί» και οι «κακοί» λομπίστες

του Χρήστου Ζαμπούνη

Όταν έζησα για ένα χρονικό διάστημα στην Washington, ως visiting scholar του Johnh’s Hopkins University, είχα την ευκαιρία να γνωρίσω διάφορους λομπίστες. Άλλος ηργάζετο για το περίφημο National Rift Association (N.R.A.), το λόμπυ των όπλων, άλλος για μία συμβουλευτική εταιρεία που είχαν προσλάβει οι καπνοβιομηχανίες, και ένας τρίτος για μία φαρμακευτική. Ως πλήρως ανίδεος θυμάμαι να τους ερωτώ για το είδος της εργασίας τους, και μου έκανε εντύπωση η έμφασις στις απαντήσεις τους, ότι πρόκειται για μία απολύτως νόμιμη δραστηριότητα, η νομιμότης της οποίας έχει επικυρωθεί νομοθετικώς από το ίδιο το Κογκρέσο. Τα επόμενα χρόνια, παρηκολούθησα, όπως πλείστοι εξ’ ημών, πολιτικά θρίλερ, με δευτεραγωνιστές, κυρίως, λομπίστες που υπερέβαιναν συνήθως τα όρια των επιτρεπτέων συναλλαγών, με πρωταγωνιστές εκλεκτούς του λαού, βουλευτές ή γερουσιαστές. Το Χόλλυγουντ πάντοτε αρέσκεται να αποκαλύπτει ή να δημιουργεί συνωμοσίες προς τέρψιν του φιλοθεάμονος κοινού.

Η είδησις ότι υπάρχουν λομπίστες και στην Ευρώπη, η οποία διεδόθη ευρέως μετά την σύλληψη της ευρωβουλευτού Εύας Καϊλή, δεν με εξέπληξε διόλου, διότι πρόκειται για μία απλή εισαγωγή στην Γηραιά Ήπειρο, του αμερικανικού μοντέλου. Είναι «κακό» το lobbying; Όχι απολύτως, εάν σκεφθούμε τις επιτυχίες του ελληνικού λόμπυ στα κέντρα λήψεως αποφάσεων των Η.Π.Α., ιδίως στα αμυντικά θέματα. Είναι «καλό» το lobbying; Αρκετές φορές, ναι. Πώς αλλιώς, για παράδειγμα, θα εψηφίζοντο τόσοι νόμοι για την προστασία του Περιβάλλοντος εάν δεν υπήρχε η πίεσις από τις εκατοντάδες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (Μ.Κ.Ο.) που ασχολούνται με το θέμα; Παρένθεσις υψηλής σημασίας: ναι, υπάρχουν και αδιάφθορες Μ.Κ.Ο. που ασχολούνται με το θέμα. Ο βασιλεύς Κάρολος Γ’ της Αγγλίας, παρ’ ότι δεν είναι εγγεγραμμένος στον επίσημο κατάλογο των 13.316 επαγγελματιών του lobbying της Ε.Ε., θεωρείται ένας άτυπος λομπίστας, εφ’ όσον σε κάθε του συνάντηση με αρχηγούς κρατών δεν λησμονεί να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την σωτηρία του πλανήτου. Τι έγινε λοιπόν, για να έλθουμε στο θέμα που μας καίει, στο επονομαζόμενο  «Qatargate», και έσπευσαν να «σταυρώσουν» τους λομπίστες; Η απάντησις φαίνεται να είναι εξ ίσου πολιτική όσο και εάν αποδειχθεί το κατηγορητήριο μαφιόζικο, η ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ενώσεως έκρινε ότι εν όψει του πολέμου της Ουκρανίας και των ενεργειακών της αναγκών έπρεπε να ομαλοποιήσει τις σχέσεις της με τον νο 2 προμηθευτή, παγκοσμίως, LNG (υγροποιημένο φυσικό αέριο). Ανάγκα θεοί πείθονται. Η εντολή για να ψηφισθούν τα ανάλογα νομοσχέδια ήλθε από ψηλά, οπότε όλοι οι ευρωβουλευταί, πλην Λακεδαιμονίων, τα εψήφισαν. Οι βαλίτσες με τα χρήματα στα χέρια του πατρός της αντιπροέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των άλλων υπόπτων που κρατούνται, μένει να αποδειχθούν πόθεν προέρχονται. Ενδέχεται από «κακούς» λομπίστες, διότι –φευ!– υπάρχουν και αυτοί.

Opinions