Addio Lollo

Υπήρξε αυτό που παλιότερα λέγαμε χωρίς αυτολογοκρισία “sex symbol” και μάλιστα σε εποχές –τις δεκαετίες 1950-60-70- κατά τις οποίες, ελλείψει του διαδικτύου, ο μύθος αυτός μεγεθυνόταν από φήμες και σχετικά. Η “ Lollo” κατά κόσμον Gina (Luigia) Lollobrigida (1927-2023) ως ηθοποιός αναμφίβολα τον καλλιέργησε πιστά , κάνοντας μεγάλη διεθνή κινηματογραφική καριέρα έξω από τα σύνορα της πατρίδας της Ιταλίας. Ως σταρ του Hollywood πρωταγωνίστησε σε πολλές ταινίες σημαντικών ευρωπαίων σκηνοθετών όπως οι Βιττόριο ντε Σίκα, Μάριο Μονιτσέλι, Πιέτρο Τζέρμι , Μάριο Σολντάτι και γάλλων του διαμετρήματος των Ρενέ Κλαιρ και Κριστιάν-Ζακ.

Από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1950 η Lollo, πρωταγωνιστεί σε διεθνείς παραγωγές του Hollywood, όπως «Πιο δυνατός απ’ τον Διάβολο» του Τζον Χιούστον, με τον Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ και την Τζένιφερ Τζόουνς, «Διασταυρούμενα σπαθιά» με τον Έρολ Φλιν και το «Η ωραιότερη γυναίκα του κόσμου», με τον Βιτόριο Γκασμαν, μια βιογραφική ταινία πάνω στη ζωή της σοπράνο Λίνα Καβαλιέρι. Χάρη στην ερμηνεία της ως τραγουδίστρια όπερας η Lollo, κέρδισε το βραβείο David di Donatello Α’ Γυναικείου Ρόλου, της Ιταλικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.

Αργότερα πρωταγωνίστησε στο «Βαριετέ» του Κάρολ Ριντ, δίπλα στον Burt Lancaster και τον Τόνι Κέρτις, στην « Παναγία των Παρισίων» (1956), όπου παίζει την όμορφη και αισθησιακή Esmeralda, δίπλα στον Άντονι Κουίν, ο οποίος υποδύεται τον Κουασιμόδο, «Η ωραία της Καλκούτας» του John Sturges, μαζί με τον Φρανκ Σινάτρα, «Ο Σολομών και η βασίλισσα του Σαβά» (1959) του King Vidor, με τον Γιουλ Μπρίνερ.

photo courtesy wikipedia.org




Popular
Recent
Wwl